(davetiyenin büyük hali için üzerine tıklayınız)

Peyman Çallı suluboya serüveni kendi kelimeleriyle şu şekilde ifade ediyor;

“Sanat hayatım 10 yaşımda, Ankara Koleji İngilizce hazırlık sınıfına daha henüz başlamış,  kâğıtlara bir şeyler karalarken ve bunları gayet plansız neden yaptığımı ve ne yaptığımı bilmeden boyarken, bir anda çok değerli, çok sevdiğim, rahmetli resim öğretmenim Eşref Üren tarafından fark edildim.

Bende bir yetenek olabileceğini ve resim yaparken ışıl ışıl gözlerle severek çalıştığımı söyledi. Sonraki 7 sene hiç ayrılmadık. Her zaman hiç karşılıksız, ikimizin boş anlarında gizli bir macerayı paylaşır gibi buluştuk, çizdik; önceleri karakalem, sonra direkt olarak yağlı boya.

İlk kişisel sergimi, ortaokul mezuniyetimde Ankara Koleji kızlar kısmı koridorlarında hocamla birlikte açtık. Araya, Ankara Tip Fakültesi Diş Hekimliği eğitimi girdiyse de, benim gönlüm hep boyalarda kaldı. Almanya’nın Bielefeld kentinde uzun yıllar diş hekimi olarak çalışırken, ara ara sergiler gezdim. Sonra bir gün Bielefeld Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nin bir suluboya sergisini gördüm ve hayret ettim, ‘suluboyayla neden yeni tanışıyorum’ diye. Sanatçıyla uzun sohbetler ettik ve öğrendim ki resim, hele hele 'renklerin suda dansı' bitmez tükenmez bir dünya. Wet-in-wet (çok ıslak kâğıda çok sulu boya) tekniğiyle tanışmam böyle oldu.

Son onbeş senedir sadece bu teknikle, ağırlıklı olarak Anadolu resimleri yapıyorum. Böylece en derin iki sevdamı birleştirdim; bana can veren gizemli Anadolu’yla; içimdeki renklerin sudaki akışını...”